بلاگ

آنچه تفاوت ایجاد میکند نگاه توست

با پسر بچه سه- چهار ساله اش آمد فروشگاه … بچه هه از این مظلوم‌نماهای شیطون بود که کُخ ریختن‌های یواشکی از چهره اش نمایان میشد اما چهره معصومانه خوردنی داشت کلا😂
اول کار به بچه اش گفت اجازه خرید یک چیز داری فقط و برو انتخاب کن اینم بخاطر اینکه توی مطب دکتر اروم گرفتی و اذیتم نکردی … تو چهره‌اش میشد اضطراب ، عصبانیت استرس و هزار جور خستگی رو دید که خب البته مقتضای این دوره زمونه وحشیه! و برعکس بچه هه چهره بی‌خبر از همه جا رو داشت😇
شروع کردن به انتخاب کالا و گفتگو در فضای فروشگاه و بقیه حضارین اینجوری ادامه داشت :
اینو خراب میکنی
اینو میشکونی
اینو عرضه نداری
اینو نمی‌فهمی
اینو آخرش هم من باید برات درست کنم
اینم که ما باید بشینیم کنارت باهم بازی کنیم من حوصله ات را ندارم!
اینم همش ریزه میزه داره میریزی زیر دست و پام
اینو میدی به دختر خالت! تو که آدم نیستی نگه داری!
و …. آخرش بچه به رنگ آمیزی و برچسب قانع شد..
گفت مگه تو شعور تشخیص رنگ داری که حالا برای ما نقاش هم میخوای بشی ! برچسب ها رو هم که کار یک لحظه ات هست ! عرضه نگه داشتن نداری که!!!
شاید این درد دل تک تک والدین باشه , شاید حق دارن و دفاعیه پشت هرکدوم از این جمله ها…. اما نه وقتی بلند بلند فرزندت رو جلو بقیه تحقیر می‌کنی ! نه وقتی بهش وعده جایزه میدی و با هزار سرکوفت اونو جلو بقیه میشکونی !
شاید حق داری که خراب می‌کنه ! میشکونه ! و نگه نمیداره ! اما به نظرت این اقتضای سن یک بچه نیست !؟ چرا با خودت که بالغ شدی مقایسه می‌کنی ؟
شاید حق داری که تو این اوضاع اقتصادی تمام وقتت رفته برای کسب پول که همین یه وجب بچه رو در زیر یک سقف امن بزرگ کنی و جونی ازت نمونده که بخوای باهاش بازی کنی اما بنظرت این بچه سقف امن خونه اش رو می‌تونه درک کنه وقتی سقف اعتماد بنفسش فرو ریخته !؟ بچه شیطون که خرابکاری می‌کنه را جوری جریمه کنین که متوجه همون کار اشتباهش بشه ، نه اینکه بزنین وجودش رو از هم بپاشونین که نه بفهمه چرا تخریب شخصیت شده نه براش عزت نفس بمونه!
شما را به تمام عشق و سختی هایی که در والد بودنتون تجربه کردین قسم میدم ، بزرگ کردن فرزند به غذا و پوشاک و مدرسه گرونقیمت نیست…
سرمایه تون رو روی کلاس های مشاور کودک بگذارید روی کتاب و بازی هایی که بهش خلاقیت و تمرکز و عزت نفس میده تا ببینین چطور فرزندتون در دولتی ترین مدارس درخشنده ترین نتایجی رو میاره که صدبرابر هزینه های غیر انتفاعی اونو به جایی نمیرسونه …
تربیت تنها هزینه کردن نیست ! بجا هزینه کردنه….

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *